Over dit evenement
Mabon – oogsten, dankbaarheid en loslaten
Rond de herfst-equinox staat de natuur even stil tussen licht en donker. Dag en nacht zijn in balans, voordat de dagen zich langzaam terugtrekken en de wereld zich steeds meer naar binnen keert. Voor mij is Mabon daarom een bijzonder moment om bewust stil te staan bij alles wat het afgelopen jaar ons heeft gebracht. Wat hebben we mogen ontvangen? Waarin zijn we gegroeid? Wat heeft ons gevoed, geraakt of veranderd? En misschien nog belangrijker: wat mogen we nu loslaten?
Op zaterdag 26 september neem ik maximaal zes mensen mee de natuur in, in de omgeving van Zeegse, voor een bijzonder bosbad rondom Mabon. Geen gewone wandeling en ook geen ochtend waarin we van de ene oefening naar de andere gaan. We vertragen. We stappen bewust uit de drukte van het dagelijks leven en laten ons leiden door het ritme van de natuur. Terwijl we tussen de bomen lopen, luisteren naar wat er om ons heen gebeurt en voelen wat er in onszelf beweegt, ontstaat er ruimte om opnieuw contact te maken met dat wat er werkelijk toe doet.
De herfst vraagt ons niet om vast te houden aan wat voorbij is. Kijk maar naar de bomen. Ze laten hun bladeren niet vallen omdat ze hebben gefaald, maar omdat ze weten dat loslaten onderdeel is van het leven. Wat ooit nodig was om te groeien, mag op een bepaald moment teruggegeven worden aan de aarde. Misschien mogen ook wij ons afvragen welke oude overtuigingen, patronen, verwachtingen of stukken van onszelf niet langer met ons mee hoeven.
Tijdens dit bosbad maken we ruimte voor de oogst van ons eigen leven. We staan stil bij wat we hebben ontvangen en waar we dankbaar voor zijn, maar ook bij wat zwaar is geworden en losgelaten mag worden. We werken met de natuur, onze zintuigen, verstilling en eenvoudige rituelen die passen bij de energie van Mabon. Niet om iets te forceren, maar om te luisteren. Naar de natuur, naar ons lichaam en uiteindelijk naar dat stille weten diep in onszelf.
Ik wil een kleine cirkel creëren waarin niets hoeft. Je hoeft niets te kunnen, niets te weten en niets te delen wat niet goed voelt. Je mag gewoon komen zoals je bent. Met alles wat er is. Met je vragen, je vermoeidheid, je verlangens, je dankbaarheid en misschien ook met datgene waar je nog geen woorden voor hebt.
We zijn met maximaal zes deelnemers, zodat er ruimte blijft voor persoonlijke aandacht, stilte en echte verbinding. We sluiten de ochtend samen af in de natuur, met een moment van delen en iets warms te drinken, voordat ieder weer zijn eigen weg gaat.
Misschien is dit wel het mooiste wat de herfst ons kan leren: dat loslaten niet het tegenovergestelde is van liefde. Soms is loslaten juist een vorm van vertrouwen. Vertrouwen dat wat werkelijk bij ons hoort, zijn weg naar ons zal vinden. En vertrouwen dat wanneer we iets durven neerleggen, er ruimte ontstaat voor iets nieuws.
Mabon nodigt ons uit om te oogsten. Om te danken. Om te voelen. En om met zachte handen los te laten wat niet langer mee hoeft.
Ik nodig je uit om samen met mij de natuur in te gaan en te luisteren naar wat deze overgang van het jaar jou te vertellen heeft.
Zaterdag 26 september 2026
08.00 – 10.30 uur
Omgeving Zeegse
Maximaal 6 deelnemers
De exacte locatie en verzamelplek houd ik bewust stil en ontvang je na aanmelding en betaling. Zo kunnen we de rust en intimiteit van deze plek zoveel mogelijk bewaren.
Misschien is dit jouw moment om even stil te staan. Om adem te halen. Om te voelen wat er werkelijk leeft. En om, net als de bomen, te vertrouwen op de wijsheid van het loslaten.
De cirkel van aarde en ziel
Gesproken taal
Nederlands
Opslaan
